Odszed\u0142 \u201eSokolik\u201d<\/p>\n\n\n\n
Duli, duli , duli, duli duli ra
Nie taka to straszna jest ze \u015bmierci\u0105 gra
Duli duli duli duli duli ra
Nie taka to straszna jest ze \u015bmierci\u0105 gra\u2026<\/p>\n\n\n\n
Widz\u0119 Go jak \u015bpiewa przy ognisku na Wykusie t\u0119 \u017co\u0142niersk\u0105 piosenk\u0119 wplataj\u0105c w ni\u0105 wiersz swojego autorstwa w czerwcu 1988 r. , tu\u017c po uroczysto\u015bciach powt\u00f3rnego poch\u00f3wku Komendanta \u201ePonurego\u201d. Materia\u0142 z tego w\u0142a\u015bnie ogniska zosta\u0142 wykorzystany do filmu w re\u017cyserii Ewy Cendrowskiej \u201eOstatnia droga Komendanta \u201ePonurego\u201d .
To by\u0142o 30 lat temu, ale poznali\u015bmy si\u0119 nieco wcze\u015bniej, bo na pocz\u0105tku lat osiemdziesi\u0105tych ubieg\u0142ego stulecia. By\u0142 jeszcze ca\u0142kiem m\u0142ody, z sympatycznym p\u00f3\u0142u\u015bmiechem na twarzy, bardzo serdeczny.
Swego czasu zanim Go pozna\u0142em wpad\u0142o mi w r\u0119ce zdj\u0119cie ca\u0142kiem m\u0142odego partyzanta wykonane w scenerii zimowej, z karabinem na ramieniu, w \u0142adnej polskiej pol\u00f3wce na g\u0142owie autorstwa Feliksa Konderko. Nie wiedzia\u0142em kogo przedstawia, ale jako\u015b tak intuicyjnie czu\u0142em, \u017ce mo\u017ce to by\u0107 On, s\u0142ynny \u201eSokolik\u201d. Od \u201eDzika\u201d zdoby\u0142em adres, zrobi\u0142em spore powi\u0119kszenie tego zdj\u0119cia i wys\u0142a\u0142em do Zabrza, bo tam w\u0142a\u015bnie mieszka\u0142 nasz bohater.
Za kilka dni otrzyma\u0142em bardzo wzruszaj\u0105cy list \/ mam go do dzi\u015b\/. Tak, oczywi\u015bcie to jego podobizna, pami\u0119ta, \u017ce by\u0142o to na Szczytniaku, sta\u0142 w\u00f3wczas na warcie, przechodzili oficerowie na czele z \u201ePonurym\u201d i szef \u201eJerzy\u201d zrobi\u0142 mu zdj\u0119cie, a adiutant \u201eAntoniewicz\u201d wypo\u017cyczy\u0142 swoj\u0105 czapk\u0119. Zdj\u0119cia tego nigdy jeszcze nie widzia\u0142 i ucieszy\u0142 si\u0119 ogromnie z otrzymanego prezentu.
Potem by\u0142o szereg innych spotka\u0144, rozm\u00f3w, wymiany korespondencji, kartek \u015bwi\u0105tecznych.
W pami\u0119ci utkwi\u0142o mi tak\u017ce spotkanie pod W\u00f3lk\u0105 Pleba\u0144sk\u0105, kiedy zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony pomnik pami\u0119ci \u201eRafa\u0142a Mocnego\u201d, i rozmowa z \u201eSokolikiem\u201d o nast\u0119pnym wydaniu \u201ePozdr\u00f3wcie G\u00f3ry \u015awi\u0119tokrzyskie\u201d i zamieszczeniu w nim po raz pierwszy odnalezionego w\u00f3wczas zdj\u0119cia, na kt\u00f3ry Komendant \u201ePonury\u201d czesze naszego dzielnego partyzanta. O tym fakcie dowiedzia\u0142 si\u0119 ode mnie, wiedzia\u0142em to od C. Chlebowskiego. Z perspektywy mijaj\u0105cego czasu by\u0142o to dawno temu, ale tak jednocze\u015bnie blisko, bo wspomnienia pozosta\u0142y ciep\u0142e i bardzo osobiste.
Henryk F\u0105fara przyszed\u0142 na \u015bwiat 1 czerwca 1929 r. we Wzdole Rz\u0105dowym. Tam ucz\u0119szcza\u0142 do szko\u0142y. Jak wybuch\u0142a wojna mia\u0142 zaledwie uko\u0144czone 10 lat. W kampanii wrze\u015bniowej straci\u0142 brata Stanis\u0142awa, kt\u00f3ry poleg\u0142 pod Warszaw\u0105. Jak tylko \u201esi\u0119 zacz\u0119\u0142o\u201d wst\u0105pi\u0142 na ochotnika jeszcze w 1942 r. do \u201eNarbutta\u201d, przekonuj\u0105c dow\u00f3dztwo, \u017ce ma ju\u017c lat szesna\u015bcie, dali si\u0119 nabra\u0107, ale oczywi\u015bcie do czasu. Wszystko \u201ezepsu\u0142a\u201d mama Henia, zabieraj\u0105c Go do domu. Wr\u00f3ci\u0142 do szko\u0142y, ale lekcje nudzi\u0142y go bardzo. By\u0142o to jako\u015b pod koniec roku szkolnego w 1943 r., w szkole nuda, od strony Bodzentyna s\u0142ycha\u0107 by\u0142o jak\u0105\u015b haratanin\u0119.
Trudno mu by\u0142o wytrzyma\u0107 w szkole. Postanowi\u0142 nie informuj\u0105c nikogo uciec z domu w poszukiwaniu partyzant\u00f3w. Chodzi\u0142 tak biedny po lesie, \u017cywi\u0105c si\u0119 jagodami przez trzy dni, zanim spotka\u0142 le\u015bny patrol. Zaprowadzili Go przed oblicze samego \u201ePonurego\u201d. Widocznie Henio by\u0142 bardzo przekonywuj\u0105cy, bo zosta\u0142 przyj\u0119ty i skierowany od Zgrupowania \u201eRobota\u201d. Sam Komendant wybra\u0142 mu pseudonim \u201eSokolik\u201d, wcze\u015bniej by\u0142 \u201eSzczyg\u0142em\u201d
Z tym zgrupowaniem walczy\u0142 do samego ko\u0144ca. Po \u015bmierci \u201eRobota\u201d w pa\u017adzierniku 1943 r. \u201eSokolik\u201d jak wielu innych partyzant\u00f3w zmieni\u0142 oddzia\u0142 i wst\u0105pi\u0142 do \u201eBarabasza\u201d jak jego starszy brat Stefan ps. \u201eDan\u201d. W tym oddziale walczy\u0142 ju\u017c do ko\u0144ca wojny.
Tak pokr\u00f3tce wygl\u0105da\u0142y losy \u201eSokolika\u2019, najm\u0142odszego partyzanta od \u201dNarbutta\u201d, \u201eRobota\u201d, \u201eBarabasza\u201d. Potem zwi\u0105za\u0142 si\u0119 na sta\u0142e ze \u015al\u0105skiem pracuj\u0105c w g\u00f3rnictwie.
Przy okazji kr\u0119cenia materia\u0142u do filmu o \u201ePonurym\u201d odwiedzili\u015bmy razem z Micha\u0142em Tamio\u0142\u0142o \u201eSokolika\u201d w Zabrzu. By\u0142o bardzo sympatycznie. Potem Jego przyjazd wraz z rodzin\u0105 na premier\u0119 \u2026\u201da\u017c po kres \u017cycia\u201d i spotkanie na Kropce, bardzo emocjonalne. Jaki\u015b czas temu mia\u0142 wylew, stan zdrowia znacznie si\u0119 pogorszy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bnie dzi\u015b w ostatnim dniu roku 2018, oko\u0142o po\u0142udnia odszed\u0142 na Wieczn\u0105 Wart\u0119 jeden z ostatnich ju\u017c ch\u0142opak\u00f3w \u201ePonurego\u201d.
Nie znany jest jeszcze termin pogrzebu. Jak tylko b\u0119dzie wiadomo zostan\u0105 Pa\u0144stwo poinformowani.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Odszed\u0142 \u201eSokolik\u201d Duli, duli , duli, duli duli raNie taka to straszna jest ze \u015bmierci\u0105 graDuli duli duli duli duli raNie taka to straszna jest ze \u015bmierci\u0105 gra\u2026 Widz\u0119 Go jak \u015bpiewa przy ognisku na Wykusie t\u0119 \u017co\u0142niersk\u0105 piosenk\u0119 wplataj\u0105c w ni\u0105 wiersz swojego autorstwa w czerwcu 1988 r. , tu\u017c po uroczysto\u015bciach powt\u00f3rnego poch\u00f3wku … Czytaj dalej Kr\u00f3tkie wspomnienie Szczepana Mroza o \u015b.p. \u201eSokoliku\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":172,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ponurynurt.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/170"}],"collection":[{"href":"https:\/\/ponurynurt.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ponurynurt.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ponurynurt.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ponurynurt.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=170"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/ponurynurt.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/170\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":171,"href":"https:\/\/ponurynurt.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/170\/revisions\/171"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ponurynurt.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/172"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ponurynurt.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=170"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ponurynurt.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=170"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ponurynurt.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=170"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}